Ներբող աստվածության կառքին

Պահել հոգուս մեջ

Կերպարը տերունական միշտ և հարաժամ։

Ցանկապատերը բուրաստանի,

35   Որ ունի իր մեջ ծառը կենդանի՝ ոսկեսաղարթ

Եվ պտուղը հոմազգի,

Որի նեղ ճամփան սերովբեներն այլևս մաքրվածի համար չեն պահում,

Եվ որ ձեր քառաբուխ խորհուրդների մեջ է մկրտվում,

Արագահաս բարունակից է պտղաբերում ՝ ժառանգ Հայր Աստծո

40   Եվ Քրիստոսի ժառանգակից. ֊

Որով և կենդանի և բանավոր ոստերով

Հայցում եմ առ քառանուններդ,

Մտցնել ինձ պարտեզդ աստվածային

Եվ միահյուսել ինձ ոստին իմ հոմազգի՝

45   Պտղաբերելու այն միշտ և հարաժամ։

Բ. Մարդուն

Բազմադեմ և սրբազան ստեղծվածիդ

Եվ ձևիս և բանական բնությանս ընտելիդ,

Մարդուդ բազմաթև,

Որ ունես ձեռքերիդ մեջ կշիռը Որդու նոր Սիոնի.

50   Եվ զորությանդ ու իմաստությանդ՝ Ադամի որդիների և բոլոր բանականների

Եվ առաջին գաղափարիդ,

Եվ անփոփոխ կնիքիդ,

Ձուլարան դեմքիդ Եվ թագընկալ գլխիդ,

55   Անտարակուսելի հանճարիդ.

Արդյունավոր և անկարոտ բանականիդ,

Աստվածաբանիդ և ոգեղեն վարդապետիդ,

Փութում է անձն իմ հաղորդվել ստվերին մտքերիդ

Եվ կենդանանալ խոսքով էիդ համար-

60   Եվ արդ, հրափայլ գարշապարդ համբուրելիս՝

Բանականացրու այն լեզվիս մեջ միշտ և հարաժամ։

Վաղվաղատես և փութալուր այր՝ հրաշքների էի,

Որից երկյուղում են էակները համայն.

Զի անձևը կերպարանքդ առավ,

65  Արարեց մարդուն և մարդացավ,

Աստված և Տեր ձևդ քարոզեց.

Միայն քո ձևը նմանների մեջ բազմացավ

Եվ փառաց Տիրոջ տաղանդը

70   Խեցեղեն անոթների մեջ գանձվեց՝

Դառնալու կենդանի և մշտախոս քնարավորներ,

Եվ փողհարներ՝ անճառելիի, և ապագայի հույժ ազդարարներ–

Եվ արդ, դու, որ մուտքն ես ամենայն ձայների

Եվ ելքն ընդ բնավս,

75   Որով երկրպագում և պաղատում ենք առ շնչառուչ փողդ բանավոր,

Լեզվիս բանական քնարը պահել կազմ և ձայնալի՝

Խոսել առ տերունականները միշտ և հարաժամ։

Առ հարսնարանը փեսայի՝ ոսկետեսակ աշտանակ,

Եվ շնորհաբաշխության հանդեսին՝ լապտեր անկարոտ,

80   Եվ տունկ ձիթենի մշտակեցագույն,

Դահեկան վարձու

Եվ քանքարներ շահողների գանձ անթվելի,

Թագավորողներին՝ թագադիր,

Եվ քաղաքների իշխանների՝ կարապետ անմոլար,

85   Աստվածացածներին՝ կերպովդ խոստովանող և աննախանձ երկրպագու,

Եվ համբուրելի օծյալիդ և քահանայի ձևիդ՝ վիճակ ճշմարիտ,

Եվ անձանձիր դպիր պատարագի,

Վասն էի հաշտության՝ բարեխոս անդադար,

Եվ կողահոս վտակի՝ պատկառելի վարագույր–

90   Եվ իբրև տերունի տանուտեր նախատիպիս եմ աղաչում,

Հաղորդակից անել շնորհներին միշտ և հարաժամ։

Վարդապետների և աննյութեղենների դասի

Արուսյակ՝ փայլմամբ իմաստության.

Եվ սերովբեների խրտչած գնդի և հուսացողների

95   Դե~տ լուսալիր.

Կամարի գագաթին եղածների և գալիքների նշան հավատալի

Եվ մելան ոսկի առ գրչին,

Որով, էի ձեռքով ընդհանուրս աշխարհագրվեցինք.

Պարտամուրհակները պատռվում են

100  Եվ Բանի մարմնացած քարտեզի վրա

Սքանչելափառ անսուտ դաշինքով, նոր անուններ են որդեգրվում–

Եվ ահա հանուր հարազատներով

Հայցում ենք առ հարազատ ձևդ մեր՝

Մնալ անջնջելի կենդանագրի մեջ միշտ և հարաժամ։

105  էի դատաստանի վկա ճշմարիտ,

Եվ դատապարտված գնդի հատու սուր երկսայրի,

Ճգնավորների ճգնությունների ասպարեզ հանդեսի

Եվ քաջապես մրցողների պսակ ոսկեհուռ.

Անկիրթ մրցողների վարդապետ վարժասեր

110  Եվ տկարների ապաշխարության

Ջատագով հույսի և բարեխոս անաչառ.

Ի հաշտություն՝ Հոր գիրկ լայնատարած,

Եվ կարոտյալներին ողջունելու համբույր սրբության.

Հավատի մատանու վրա անջնջելի դրոշմ,

115  Մշտազեն պարարակի արյանը՝ լիճ համատարած–

Եվ ամենայն մկրտվածներովս աղաչում ենք ձևիդ իմ՝ սեռին

Սիրույդ համբույրով պահել ինձ միշտ և հարաժամ։

Անմարմին զվարթուն և անդադար երգիչ սիրեցյալի,

Հոգեղենների իմաստությամբ

120  Բերկրական բարբառ և ավետաբեր տավիղ.

Աստղերի հույլերի լեզվով ազդեցիկ զրույց,

Եվ ձայն արթնացման՝ միաձույլ հովերի նուրբ շնչին.

Բանական ծով և պատրաստի նավ՝ գոհար բեռներով։

Եվ նավահանգիստ ամենառատ.

125  Խոսուն բուրաստան,

Եվ ծաղիկ անթառամ՝

Ծածկված ծոցում դշխուհու Սիոնի Մոր.

Հրաշաբեր և կաթնաբուխ Բանին՝ ստինք՝

Երկնային մատենագրին աշակերտողների շուրթերին֊

Եվ ահա Բանիդ աշակերտներով աղաչում ենք կերպարին հարազատիդ՝

Որ ջամբես առ ինձ կաթդ բանական միշտ և հարաժամ։

Գ. Առյուծի կերպին և նախագաղափարին

բարուց նրա Ի Տեր մեր Հիսուս Քրիստոս։

Վարդան Վարդանանց

Նկարյալ անուն և ահարկու դեմք,

Անձնապաստան և զարհուրելի բարբառ,

Հնազանդների գնդերին՝ լռությանց սանձ,

135  Եվ Փախստական ապստամբների հնարավոր դարանակալ.

Քինահատույց և վրեժխնդիր բարք.

Քեզ հեգնողներին՝ անաչառ դատավճիռ.

Անախտ խորհուրդ և կյանք առանձնասեր, բազմահնար,

140  Եվ շառավիղ անքննելի՝ քեզ քննողների,

Անքուն ակն ու զվարթուն աննընջելի,

Վերակացու սրտերի և քննող երիկամների,

Որ անարատներին զանց ես առնում,

Եվ չես երևում նրանց սարսելի դեմքով և մահարար ճիրանով–

145  Եվ ահա , աղաչում եմ գգվելի և քաղցրաբարո բնավորությանդ,

Լինել ինձ ախոյան առ թշնամիներն իմ միշտ և հարաժամ։

Առ բազուկդ աջակողմյան,

Որ ունի իր մեջ վճիռը յոթնակնիք՝ առ ինքնաճառ նամակդ

Եվ բարբառին՝ Արքայիդ գալստյան խոստման,

150  Առ երկնքի բացմանը

Եվ սպիտակ կառավարիդ ելնելուն,

Խոցով նետի մահվան մահացնողիդ

Եվ մահացյալիս կենդանապարգևիդ.

Երկրպագում եմ իշխանաց իշխողիդ

155  Եվ թագավորադեմ սուրբ ձևիդ,

Որ պճնազարդ թիկնոցը և թագը ճշմարիտ համասեռիս

Պահես վրաս,

Ահավոր և պատկառելիդ իմ, միշտ և հարաժամ։

ա. Սուրբ թևերին

Վրան՝ լայնատարած թևերով

160  Եվ խորան՝ առյուծի անախտածին կորյունների վրա.

Թևեր ցողաբեր և լուսալիր՝

Ցանված հասողության Կտակարանի մեջ,

Առ հավատն անքննելի՝ ծագումը բազմերանգ.

Եվ երկնագույն տեսքը թևերիդ երկնաթռիչ է դարձնում անախտածիններին

165  Եվ թևից քո մշտաշարժ

Քաղցրասյուք շունչն իջած՝ ջահավառվում էր.

Եվ զարմանավոր տնօրինյալը

Քառանկյուն դեպ մեր բնությունը

Թռավ թևերով քառադեմիդ,

170  Եվ զվարճացավ հովիդ թևերի վրա.

Եվ որպես անգղը անզուգական

Նստեց կայանի մեջ յուր բնական,

Իրեն ծանոթ երամներն անդ են խոյանում–

Եվ արդ, հայցում եմ առ թագավորական սուրբ ձևդ,

175  Ընդունել ինձ հովանուդ ներքո միշտ և հարաժամ։

բ. Սուրբ երեսին

Անքննելի դեմքին՝ անճառելի կերպ,

Եվ անհասանելի էությանը՝ նկարագրյալ պատկեր.

Քառակողմյան ամենայն արարածների օրհնություններին՝ քառադեմ ընկալուչ,

Եվ արարածներիս դաստիարակությանը՝ քառապատկեր մատակարար.

180  Ախտով մեռածներին՝ անախտ շնչովդ հարություն,

Եվ անծնունդ մոր որդիներին՝ անախտածին ծնող.

Եվ որսասեր կորյուններին առյուծների մեկ անձիդ մեջ՝ երեսներ քառակողմյան

Եվ բերաններ արդարադատ,

Եվ օրենք՝ փութավճիռ միիշխան արարչությունների,

185  Եվ հրաթափ լեզու՝ ապստամբներին,

Եվ առ հնազանդները՝ շրթունք մեղրածորան–

Եվ արդ, երկյուղալի դեմքիդ եմ աղաչում՝

Տեղալ իմ մեջ մանանադ երկնային միշտ և հարաժամ։

գ. Սուրբ ձեռքերին

Վարդապետ աննյութական մեքենաների՝ ձեռքդ չորս,

190  Որ ունի վեմն անկյան

Եվ համատարած առասանը բախտի,

Որով շարժվում է ճախարակը բրուտի,

Եվ մատներով ոսկի հորինում է պարսը աստղերի,

Որով հյուսում է ծիրանին և երկնագույնը

195  Վասն անխախուտ և խոսուն խորանի Սկզբնատիպի

Եվ անփոփոխ օրինագրի,