Խոսքի «ներքին տեսանելիություն» և «կինեմատոգրաֆիկ բովանդակություն»

2 Նույն Տինյանովը գրում է. «Կինոն թռիչքներ է գործում կադրից կադր, ինչպես բանաստեղծությունը` տողից տող»: Տե՛ս Ю. Тынянов, նշվ. աշխ., էջ 338:

3 Дж. Г. Лоусон. Фильм-творческий процесс или язык и структура фильма, М., «Искусство», 1965, с. 266-267.

4 Դեռևս 1928թ. հրապարակված «Հնչյունային ֆիլմի ապագան» հայտում Էյզենշտեյնը, Պուդովկինը և Ալեքսանդրովը հայտարարել էին «կոնտրապունկտի», այսինքն` ձայնի և պատկերի «ասինխրոնության», մեկը մյուսին չարտացոլելու, չկրկնելու, չնկարազարդելու պայմանի մասին:

5 А.Белый, Мысль и язык. «Логос», кн. 2, М., 1910, с. 253.

6 Дж. Г. Лоусон, նշվ. աշխ., էջ 267:

7 Նույն տեղում:

8 Նույն տեղում:

9 G.Bluestone. Novels into Film. «Berkeley and Los Angeles», 1961, p. 47-48.

10 Նույնկերպ դիմելով գրականությանը` կարելի է հիշատակել օրինակ, որ Գոգոլը, Դոստոևսկին, Անդրեյ Բելին ստեղծել են իրենց սեփական «Պետերբուրգը». բազմաթիվ էջերի վրա նրանք` բացառիկ գրական խոսքի օգնությամբ կերտել են այդ քաղաքի յուրօրինակ կերպարը: Եվ շատ բարդ, գուցե և անհնար խնդիր է նրանց գործերն էկրանացնելիս այնպես պատկերել այդ քաղաքը, որ կադրում ճանաչելի լինեն այդ հեղինակների միմյանցից այդչափ տարբեր «Պետերբուրգները»:

11 Роберт Флаэрти. Статьи. Свидетельства. Интервью. М., «Искусство», 1980, с. 107:

12 З. Кракауэр. Природа фильма. Реабилитация физической реальности. М., «Искусство», 1974, с. 355.

13 А. Базен. Что такое кино? М., «Искусство», 1972, с. 173.

14 Հատվածներ Հ. Մաթևոսյանի «Այս կանաչ կարմիր աշխարհը» կինովիպակից. «(…) մոմի պես ուղիղ երկու ջահել տանձենի կարմրած տերևներով բոց են շատրվանում, միակ ուշացած արևածաղիկը կախել է գլուխը: (…) Հեռու սարերը արևի մեջ ձյունել էին: (…) Ծերունին նստել է աշնան արևի մեջ: (…) Ինչքան որ հիմա մոտ են կանգնած իրար, այդքան մոտիկից նրանք իրար էլ չտեսան: (…) Եվ կյանքն անհասկանալի էր այնքան, որ Դիլանը ծամածռվում էր սայլի վրա: (…) Այդպես անդրաշխարհից նայելով էլ Դիլանը ապրեց իր ողջ կյանքը, (…) եկավ անցավ երազի տեսածի պես անձայն»: