Տրամաբանա-փիլիսոփայական տրակտակ (Tractatus logico-philosophicus) (հատվածներ)
Լյուդվիգ Վիտգենշտայն
1 Աշխարհն այն ամենն է, ինչ տեղի է ունենում:
1.1 Աշխարհը փաստերի ամբողջությունն է, ոչ իրերի:
1.11 Աշխարհը որոշարկված է փաստերով և նրանով, որ դրանք բոլորը փաստեր են:
1.12 Քանի որ փաստերի ամբողջությունը որոշարկում է այն, ինչը տեղի է ունենում, ինչպես նաև ամեն բան, որ տեղի չի ունենում:
1.13 Աշխարհը փաստերն են տրամաբանական տարածության մեջ:
1.2 Աշխարհը տարբաժանվում է փաստերի:
1.21 Մի բան կարող է տեղի ունենալ կամ տեղի չունենալ, իսկ մնացած ամեն բան կմնա նույնը:
2 Տեղի ունեցողը` փաստը, իրադարձությունների գոյություն է:
2.01 Իրադարձությունը առարկաների (բաների, իրերի) կապն է:
2.11 Իրի համար էական է, որ այն կարող է լինել որևէ իրադարձության բաղադրիչ մաս:
2.12 Տրամաբանության մեջ պատահական ոչինչ չկա. եթե իրը կարող է հանդիպել որևէ իրադարձության մեջ, ապա իրադարձությանհնարավորությունն արդեն պետք է դրված լինի իրի մեջ:
2.0121 Պատահականություն կթվար, եթե իրը, որ կարող էր գոյություն ունենալ ինքնըստինքյան, հետագայում մտներ որևէ իրադրության մեջ:
Եթե իրերը կարող են մտնել իրադարձությունների մեջ, ապա դա պետք է ներդրված լինի նրանց մեջ:
(Տրամաբանականը չի կարող միայն հնարավոր լինել: Տրամաբանությունը գործ ունի բոլոր հնարավորությունների հետ, և բոլոր հնարավորությունները իր փաստերն են:)
Այնպես, ինչպես մենք չենք կարող տարածական առարկաներն ընդհանրապես մտածել տարածությունից դուրս, ժամանակայինները` ժամանակից դուրս, այդպես էլ չենք կարող ոչ մի առարկա մտածել ուրիշի հետ կապի մեջ լինելու հնարավորությունից դուրս:
Եթե ես կարող եմ մտածել առարկան իրադարձության համատեքստում, ապա չեմ կարող մտածել այն այդ համատեքստի հնարավորությունից դուրս:
2.0122 Իրը ինքնուրույն է, քանի որ կարող է հանդես գալ բոլոր հնարավոր իրադրությունների մեջ, սակայն ինքնուրույնության այս ձևը կապի ձև էիրադարձության հետ, անինքնուրույնության մի ձև: (Անհնար է, որ բառերը հանդես գան երկու տարբեր եղանակներով` առանձին և նախադասությանմեջ:)
2.0123 Եթե ես գիտեմ առարկան, ապա գիտեմ նաև իրադարձության մեջ նրա հանդես գալու բոլոր հնարավորությունները: (Յուրաքանչյուր այդպիսի հնարավորություն պետք է դրված լինի առարկայի բնության մեջ:)
Հետին թվով անկարելի է գտնել նոր հնարավորություն:
2.01231 Առարկան գիտենալու համար ես չպետք է իմանամ նրա արտաքին հատկությունները, սակայն պետք է իմանամ նրա բոլոր ներքինհատկությունները:
2.0124 Եթե բոլոր առարկաները տրված են, ապա դրանով տրված են նաև բոլոր հնարավոր իրադարձությունները:
2.13 Յուրաքանչյուր իր գոյություն ունի ասես հնարավոր իրադարձությունների տարածության մեջ: Այդ տարածությունը ես կարող եմ մտածել որպեսդատարկ, բայց չեմ կարող իրը մտածել առանց տարածության:
2.0131 Տարածական առարկան պետք է գտնվի անվերջ տարածության մեջ: (Տարածական կետը արգումենտի տեղն է:)
Բիծը տեսադաշտում (անհրաժեշտաբար) չպետք է լինի կարմիր, սակայն այն պետք է գույն ունենա: Այն, այսպես ասած, ներառված է գունային տարածության մեջ: Տոնը պետք է որոշակի բարձրություն ունենա, շոշափելիքի զգայության առարկան` որոշակի կարծրություն, և այլն:
2.14 Առարկաները բովանդակում են բոլոր իրադրությունների հնարավորությունը:
2.0141 Առարկայի հանդես գալու հնարավորությունը իրադարձության մեջ առարկայի ձևն է:
2.02 Առարկան պարզ է:
2.0201 Յուրաքանչյուր պնդում կոմպլեքսների մասին տարրալուծելի է դրանց տարրերի մասին պնդումների և նախադասությունների, որոնք նկարագրումեն այդ կոմպլեքսներն սպառիչ կերպով:
2.021 Առարկաները կազմում են աշխարհի սուբստանցը: Ահա ինչու դրանք չեն կարող լինել բաղադրյալ:
2.0211 Եթե աշխարհը չունենար սուբստանց, ապա նախադասության իմաստ ունենալը կամ չունենալը կախված կլիներ մեկ այլ նախադասության ճշմարտացի լինելուց:
2.0212 Այդ դեպքում անհնար կլիներ կազմել աշխարհի պատկեր (ճշմարիտ կամ կեղծ):
2.022 Ակնհայտ է, որ իրական աշխարհից դեռ այդքան տարբեր մտածված աշխարհը նույնպես պետք է դրա հետ ունենա ընդհանուր ինչ-որ բան` ձև:
2.023 Այս կայուն ձևն էլ կազմված է հենց առարկաներից:
2.0231 Աշխարհի սուբստանցը կարող է որոշարկել միայն ձևը և ոչ մատերիական հատկությունները: Քանի որ դրանք ներկայացվում են միայն նախադասություններով,– կազմվում են առարկաների կոնֆիգուրացիաների միջոցով:
2.0232 Ի դեպ, առարկաներն անգույն են:
2.0233 Տրամաբանական միևնույն ձևն ունեցող երկու առարկաները, անկախ իրենց արտաքին հատկություններից, տարբերվում են իրարից միայն նրանով, որ տարբեր են:
2.02331 Կամ իրը ունի հատկություններ, որոնք չունի ոչ մի ուրիշ իր, և այդ դեպքում այն կարելի է առանց այլևայլության առանձնացնել այլ իրերից նկարագրության միջոցով և հղում անել նրան, կամ կան շատ իրեր ընդհանուր հատկություններով, և այդ դեպքում ընդհանրապես անհնար է ցույց տալ նրանցից մեկը:
Չէ՞ որ, եթե իրը ոչնչով չի առանձնանում, այն հնարավոր չէ առանձնացնել, այլապես այն արդեն առանձնացած կլիներ:
2.024 Սուբստանցն այն է, ինչը գոյում է անկախ տեղի ունեցողից:
2.025 Սուբստանցը ձև և բովանդակություն է:
2.0251 Տարածությունը, ժամանակը և գույնը (գունավորությունը) առարկաների ձևերն են:
2.026 Միայն առարկաների առկայությամբ կարող է լինել աշխարհի կայուն ձև:
2.027 Կայունը, առկան և առարկան մեկ են:
2.0271 Առարկան կայունն է, առկան. կոնֆիգուրացիան փոփոխականն է, անկայունը:
2.0272 Առարկաների կոնֆիգուրացիան կազմում է իրադարձություն:
2.03 Իրադարձության մեջ առարկաները կապված են իրար, ինչպես շղթայի օղակները:
2.031 Իրադարձության մեջ առարկաները հարաբերվում են միմյանց հետ որոշակի ձևով ու եղանակով:
2.032 Ձևը և եղանակը, որով առարկաները կապված են իրադարձության մեջ, իրադարձության կառուցվածքն են:
2.033 Փաստի կառուցվածքը կազմվում է իրադարձության կառուցվածքներից:
2.04 Առկա իրադարձությունների համակցությունն աշխարհն է:
2.05 Առկա իրադարձությունների համակցությունը որոշարկում է նաև այն, թե որ իրադարձությունները չկան:
2.06 Իրադարձությունների լինելն ու չլինելը իրականությունն է: (Իրադարձությունների լինելը մենք անվանում ենք նաև պոզիտիվ փաստ, իսկ չլինելը` նեգատիվ փաստ:)
2.061 Իրադարձությունները կախված են մեկը մյուսից:
2.062 Որևէ իրադարձության լինելուց կամ չլինելուց չի կարելի եզրակացնել մեկ այլ իրադարձության լինելու կամ չլինելու մասին:
2.063 Ամբողջ իրականությունը աշխարհն է:
2.1 Մենք կազմում ենք փաստերի պատկերներ:
2.11 Պատկերը ներկայացնում է իրադրությունը տրամաբանական տարածության մեջ, ներկայացնում է իրադարձությունների լինելը և չլինելը:
2.12 Պատկերը իրականության մոդելն է:
2.13 Առարկաներին պատկերի մեջ համապատասխանում են պատկերի տարրերը:
2.131 Առարկաները ներկայանում են պատկերիմեջ որպես պատկերի տարրեր:
2.14 Պատկերը կազմված է այնպես, որ իր տարրերը հարաբերվում են միմյանց հետ որոշակի ձևով ու եղանակով: